آداب زندگی
ادب از فهم سرشار و ادراك حقایق سرچشمه می گیرد و بی ادبی از جهل و نادانی

1. دين اسلام مى گويد كه كودك را پيش از تولد - حتى اگر سقط شود - نامگذارى كنند. اميرالمؤ منين عليه السلام مى فرمايند: پيش از آنكه فرزندتان به دنيا آيد او را نام گذارى كنيد. اگر نمى دانيد كه دختر است يا پسر، او را به نام هايى بناميد كه هم براى پسر است و هم براى دختر. فرزند سقط شده وقتى در روز قيامت پدرش را ديدار كند به او مى گويد: تو بر من نامى ننهادى ، در حالى كه پيامبر صل الله عليه و آله محسن را پيش از تولد نام نهاد.(71)
2. مستحب است كه نام ، نيكو باشد و اين نخستين احسان از سوى پدر بر فرزند است . امام باقر عليه السلام مى فرمايند: راست ترين اسم ها آن است كه با عبوديت همراه باشد و بهترين اسامى از آن پيامبران است ؛ پس ‍ اسم هايى مثل عبدالرحمن ، عبدالكريم ، عبداللّه و... راست ترين اسامى و محمد، ابراهيم ، نوح ، عيسى و موسى بهترين نام ها هستند. پيامبر صل الله عليه و آله مى فرمايند: خاندانى نيست كه در ميان آنها نام پيامبرى باشد، مگر آنكه خداوند عز و جل فرشته اى را براى آنها گماشته كه بام و شام ، آنها را تقديس مى كند.
3. مستحب است فرزند پسر - بر پايه سنت امامان - تا هفت روز (محمد) ناميده شود و سپس اگر خواستند، مى توانند هر نامى را كه دوست دارند بر او بگذارند. پيامبر صل الله عليه و آله در حديث شريفى مى فرمايند: خداوند به هر كس سه پسر بدهد و نام يكى از آن سه را محمد نگذارد با من بى مهرى كرده است . در حديثى از ابوالحسن عليه السلام رسيده است : فقر به خانه اى وارد نمى شود كه در آن نام محمد، على ، حسن ، حسين ، جعفر، طالب و يا عبداللّه باشد و اين چنين است كه اگر در ميان زنان نام فاطمه يافت شود.(72)
4. بر پايه روايت منقول از امام صادق عليه السلام ، اسلام خوش نمى دارد كسى با نام غير حقيقى همچون حكم ، حكيم ، خالد و مالك ناميده شود.(73)
 





نوشته شده در تاريخ پنج شنبه 31 شهریور 1390  ساعت 09:37 ب.ظ | نظرات (0)

1. از امام صادق عليه السلام نقل است كه فرمودند: مدت شيرخوارگى بيست و يك ماه است و كمتر از آن ستم بر كودك است .(74)
2. اميرالمومنين عليه السلام مى فرمايند: بنگريد چه كسى به كودكانتان شير مى دهد كه كودك با آثار روانى همان شير به جوانى مى رسد.
3. پيامبر اكرم صل الله عليه و آله مى فرمايند: نگذاريد زن احمق يا زنى كه چشم او ضعيف است به فرزندانتان شير دهد كه شير اثر وضعى دارد.(75)
4. امام باقر عليه السلام مى فرمايند: به كودكانتان از شير زن زيبا و خوشرو بخورانيد، نه شير زن زشت رو را كه شير، اثر وضعى دارد.(76)
5. براى شير دادن بچه بهتر از هر كس مادر اوست و سزاوار است كه مادر براى شير دادن از شوهر خود مزد نگيرد؛ خوب است كه شوهر مزد بدهد.(77)
6. مستحب است دايه اى كه براى طفل مى گيرند، دوازده امامى ، داراى عقل و عفت و صورت نيكو باشد.(78)
7. مكروه است دايه اى بگيرند كه بچه اى كه دارد از زنا به دنيا آمده باشد.(79)
8. مستحب است از زن ها جلوگيرى كنند تا هر بچه اى را شير ندهند. زيرا ممكن است فراموش شود كه به چه كسانى شير داده اند و بعدا دو نفر محرم با يكديگر ازدواج نمايند.(80)
9. مستحب است پدر و مادر درباره از شير گرفتن فرزند با يكديگر مشورت و رايزنى كنند.(81)
10. اسلام به والدين توصيه مى كند كه گريه كودكانشان را تحمل كنند و آنها را از آن كه به خاطر گريه ، كودكان خود را بزنند، منع مى كند. پيامبر اسلام صل الله عليه و آله در روايتى فرمودند: به خاطر گريه ، كودكان خود را نزنيد. گريه آنها در طول چهار ماه ، شهادت به يگانگى اللّه است و در چهار ماه ديگر درود بر پيامبر صل الله عليه و آله و خاندان او و در چهار ماه بعد دعا براى پدر و مادرشان مى باشد.(82)
11. سنت پيامبر صل الله عليه و آله شير دادن به كودك را تشويق مى كند. پيامبر صل الله عليه و آله در حديث شريفى پيرامون اجر زن شيرده فرمودند: هر گاه زنى كودكى را شير دهد، هر مكيدن كودك برابر است با آزاد كردن فرزندى از فرزندان اسماعيل و هر گاه از شير دادن او فارغ شد، فرشته اى بزرگوار به پهلوى او مى زند و مى گويد: كار را از سر گير كه خداوند تو را بخشيده است .(83)
12. امام صادق عليه السلام به زن شيرده توصيه مى كنند كه از دو پستان به نوزاد شير دهد. چرا كه شير يكى از پستان ها به منزله خوراك (طعام ) و ديگرى به منزله آب براى كودك است . (84)
 





نوشته شده در تاريخ پنج شنبه 31 شهریور 1390  ساعت 09:37 ب.ظ | نظرات (0)

1. مستحب است كه در موقع تخلى جايى بنشيند كه كسى او را نبيند.(95) زيرا پيغمبر صل الله عليه و آله هرگز در حال تخلى ديده نشد.(96)
2. موقع وارد شدن به مكان تخلى ، اول پاى چپ را بگذارد و موقع بيرون آمدن ، اول پاى راست را بگذارد.(97) اگر شخص در بيابان است و قصد تخلى دارد، مستحب است كه پاى چپ را قدم آخرش بسوى محل تخلى قرار دهد؛ يعنى اول پاى راست را به طرف آن محل بردارد و سپس پاى چپ را.(98)
3. مستحب است كه در حال تخلى سر را بپوشاند.(99) در بعضى روايات آمده است كه علاوه بر پوشاندن سر، حايل ديگرى مانند عبا يا مثل آن را بر روى چيزى كه بر سر گذاشته است ، بكشد. درست شبيه كسى كه شرم و حيا مى كند. انسان بايد اين كار را به جهت حيا و شرم از دو ملك راست و چپ انجام دهد.(100)
4. مستحب است كه در هنگام نشستن ، سنگينى بدن را بر پاى چپ بيندازد(101) و پاى راست را باز كند.(102)
5. مستحب است كه پيش از خواب بول نمايد.(103)
6. مستحب است كه پيش از جماع و بعد از بيرون آمدن منى بول نمايد.(104)
7. بهتر است بعد از خارج شدن غائط، خود را اول با سنگ و سپس با آب پاك كند تا دست به نجاست نخورد.(105)
8. اگر روبروى ماه يا خورشيد نشسته است ، عورتش را كج كند تا مقابل آن دو نباشد.
9. خواندن دعاهايى كه از ائمه عليهم السلام رسيده است در هنگام داخل شدن در بيت الخلاء، هنگام تخلى ، وقت ديدن آب ، وقت پاك كردن محل بول و غائط، وقت كشيدن دست به شكم ، وقت برخاستن از جاى خود و هنگام بيرون آمدن از بيت الخلاء سفارش شده است . (تفسير اين دعاها در رساله هاى علميه و مفاتيح الجنان آمده است .)
10. استبرا نمودن بعد از خارج شدن بول كه اين عمل براى مردهاست . استبرا يعنى خواستن و طلب پاكى مجراى بول ؛ به اين طريق كه انگشت وسط دست چپ را نزديك به مخرج غائط گذاشته و سه مرتبه به قوت تا بيخ آلت بكشند، سپس انگشت اشاره را زير آلت و انگشت شست را بالاى آن گذاشته و تا ختنه گاه سه مرتبه بكشند و سپس سه مرتبه سر آلت را فشار دهند.
11. سه بار اح اح كردن در حال انجام عمل استبرا تا كمك به استبرا نمايد.
12. استنجا (محل بول يا غائط را شستن ) با دست چپ . زيرا خداوند دست چپ را براى كارهاى پايين قرار داده است ؛ همان طور كه دست راست را براى كارهاى بالا، مانند خوردن و وضو گرفتن ، قرار داده است . اما اگر مانعى در ميان باشد كه نتواند با دست چپ استنجا كند، استفاده از دست راست اشكالى ندارد.(106)
13. استنجا با آب سرد كه اين كار بواسير را دفع مى كند.(107)
14. اگر در بيت الخلاء عطسه كرد، حمد بگويد و صلوات بفرستد.(108)
  





نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 30 شهریور 1390  ساعت 04:39 ب.ظ | نظرات (0)

1. ماه اول ، هر روز ناشتا به مقدار دو عدد خرما بخورد و به آن سوره قدربخواند.
2. ماه دوم ، هر روز ناشتا كمى عناب بخورد و به آن سوره توحيدبخواند.
3. ماه سوم ، هر روز يك عدد سيب بخورد و به آن سوره آية الكرسى بخواند.
4. ماه چهارم ، هر روز انجير بخورد و به آن سوره تين بخواند.
5. ماه پنجم ، هر روز يك عدد تخم مرغ بخورد و به آن سوره حمدبخواند.
6. ماه ششم ، هر روز انار بخورد و به آن سوره انا فتحنابخواند.
7. ماه هفتم ، هر روز به بخورد و به آن سوره يس بخواند.
8. ماه هشتم ، هر روز مقدارى نبات و زعفران را بكوبد و به آن سوره نصربخواند.
9. ماه نهم ، هر روز شير و خرما بخورد و به آن سوره دهربخواند.
زمانى كه نوزاد تكان خورد، سوره توحيد بخواند و صلوات بفرستد. همچنين در طول دوران باردارى هر روز دعاى عهد، زيارت عاشورا و دعاى توسل را بعد از نماز صبح بخواند.
هر روز چهار مرتبه سوره توحيد بخواند و در طول اين دوران يك بار اين قرآن را ختم كند و در ماه آخر براى راحتى زايمان ، سوره مريم را بخواند. ضمنا در طول اين دوران بايد چهل روز سوره يوسف و چهل روز سوره انعام را بخواند.
 





نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 30 شهریور 1390  ساعت 04:29 ب.ظ | نظرات (0)

1. مستحب است كه مصرف آب بيش از يك مد نباشد؛ (حدود 750 گرم )(131)
2. مسواك كردن ؛ هر چند با انگشت باشد.(132) بهتر است كه با شاخه سبز شاخه اى كه هنوز خشك نشده است ، مسواك نمود. (چوب ادراك ) (133) چرا كه مسواك نمودن ، دهان را پاكيزه ، بلغم را برطرف و حافظه را زياد مى كند و باعث خشنودى حق تعالى است . گفته اند كه دو ركعت نماز بعد از مسواك زدن از هفتاد ركعت نماز به غير مسواك با فضيلت تر است .(134)
3. اگر از ظرف وضو مى گيرد، آن را سمت راست خود قرار دهد و رو به قبله بنشيند.(135)
4. وقتى نگاهش به آب افتاد اين دعا را بخواند: الحمدلله الذى جعل الماء طهورا و لم يجعله نجسا ؛ حمد و سپاس شايسته خدايى است كه آب را پاك كننده قرار داد و آن را نجس و ناپاك نساخت .(136)
5. گفتن نام خدا ؛ (بسم اللّه و بالله ).(137)
6. شستن دست ها قبل از شروع وضو (138) و گفتن : اللهم اجعلنى من التوابين و اجعلنى من المتطهرين ؛ خدايا مرا از توبه كاران و از پاكيزه كنندگان قرار بده .(139)
7. سه بار مضمضه كردن (گرداندن آب در دهان ). بهتر است كه آب را بيرون بريزد (140) و بگويد: اللهم لقنى حجتى يوم القاك و اطلق لسانى بذكرات ؛ خدايا دليلم را روزى كه ملاقات مى كنم تو را به دهانم گذار و زبانم را به ذكر خودت گويا كن !(141)
8. سه بار استنشاق كردن ؛ يعنى آب در بينى كردن و بيرون ريختن و بگويد: اللهم لاتحرم على ريح الجنة واجعلنى ممن يشم ريحها و روحها و طيبها؛ خدايا بوى بهشت را بر من حرام مكن و مرا از كسانى قرار بده كه بو، نسيم و عطر بهشت را مى بويند. (142)
9. دو بار شستن صورت و دست ها.(143)
10. هنگام شستن صورت بگويد: اللهم بيض وجهى يوم تسود الوجوه و لاتسود وجهى يوم تبيض الوجوه خدايا مرا رو سفيد كن روزى كه صورت ها سياه مى شوند و سياه مكن رويم را روزى كه چهره ها سفيد مى شوند! (144)
11- با دست راست يك كف آب بردارد و در كف دست چپ بريز و سپس ‍ روى دست راست بريزد(145) و بگويد: اللهم اعطنى كتابى بيمينى و الخلد فى الجنان ظهرى و لا تجعلها مغولة الى عنقى و اءعوذ الى عنقى و اءعوذ بك من مقطعات النيران ؛ خدايا نامه اعمالم را به دست چپم مده و آن را از پشتم نيز مده و آن را به گردنم نبند! پناه مى برم به تو از تكه هاى آتش !(146)
13. مردها در شستن اول ، آب را بر پشت آرنج بريزند و در شستن دوم بر پيش آرنج قسمت داخلى بريزند؛ بر عكس زن ها.(147)
14. مستحب است كه آب روى قسمت بالاى آرنج ريخته شود.(148)
15. مستحب است كه آب را بر عضو بريزد، نه عضو را در آب فرو ببرد.
16. مستحب است كه هنگام شستن ، دست را بر اعضا بكشد؛ هر چند بدون كشيدن دست ، شسته شود.
17. مستحب است كه هنگام شستن صورت ، چشم ها را باز بگذارد.(149)
18. مستحب است كه در موقع مسح سر بگويد: اللهم غشنى رحمتك و بركاتك ؛ خدايا رحمت و بركاتت مرا فرا گيرد!
19. سزاوار است كه هنگام مسح پاها بگويد: اللهم ثبتنى على الصراط يوم تزل الاقدام واجعل سعيى فيما يرضيك عنى يا ذاالجلال و الاكرام خدايا مرا بر صراط پا بر جا بدار؛ روزى كه پاها بلغزد و سعى و تلاش مرا در راهى قرار بده كه از من بپسندى اى صاحب جلال و اكرام !
20. مستحب است كه بعد از اتمام وضو، بگويد: اللهم انى اسئلك تمام الوضوء و تمام الصلوة و تمام رضوانك و الجنه . الحمداللّه رب العالمين خدايا از تو درستى وضو و نماز و كمال رضوان و بهشت را مى خواهم . حمد براى خداست ؛ خدايى است كه پروردگار جهانيان است .
21. خواندن سوره قدر؛ سه مرتبه بعد از وضو.
22. استعمال بوى خوش .(150)
 





نوشته شده در تاريخ دوشنبه 28 شهریور 1390  ساعت 05:18 ب.ظ | نظرات (0)

1. مستحب است كه زن خود را با زيور آلات بيارايد.(274)
2. مستحب است كه خضاب داشته باشد.
3. مستحب است كه صدايش را پنهان كند.(275)
4. مستحب است كه در حال ايستاده ، پاها را به هم بچسباند.(276)
6. مستحب است كه در حال ركوع ، دست را بر روى ران ها بگذارد.(278)
7. مستحب است كه در ركوع زانوها را همچون مردان ، تا به آخر به عقب نبرد.(279)
8. مستحب است كه وقتى مى خواهد به سجده برود، اول بنشيند.(280)
9. مستحب است كه در هنگام سجده ، شكم و سينه را بر زمين انداخته و مانند مردان ، تجافى نكند .(281)
10. مستحب است كه در هر بار نشستن ، به حالت تربع بنشيند؛ يعنى پاى راست را زير ران چپ و پاى چپ را زير ران راست بگذارد.(به اصطلاح چهار زانو بنشيند).(282)
11. مستحب است كه زن ها در وقت خواندن تشهد، ران ها را به هم بچسبانند.(283)
 





نوشته شده در تاريخ دوشنبه 28 شهریور 1390  ساعت 05:18 ب.ظ | نظرات (0)

1. استفاده از انگشتر عقيق .(175)
2. پوشيدن لباس پاكيزه .(176)
3. شانه كردن موها .(177)
4. مسواك كردن قبل از نماز .
5. خود را براى نماز خوشبو نمودن .(178)
6. خواندن نماز در اول وقت ؛ هر چه به اول وقت نزديكتر باشد، بهتر است ، مگر آنكه تاءخير آن از جهاتى بهتر باشد؛ مثلا صبر كند، تا نماز را به جماعت بخواند.(179)
7. خواندن نماز به جماعت .
8. گفتن اذان و اقامه به گونه اى كه بين اذان و اقامه به اندازه يك سجده فاصله بيندازد و دعاهاى وارده را بخواند.(180)
9. همراه داشتن عمامه با تحت الحنك در نماز .(181)
10. پوشيدن لباس سفيد و عبا براى نماز.(182)
 





نوشته شده در تاريخ شنبه 26 شهریور 1390  ساعت 06:36 ب.ظ | نظرات (0)

1. مستحب است چيزى كه بر آن تيمم مى شود، گردى داشته باشد كه به دست بماند.
2. مستحب است بعد از زدن دست بر چيزى كه گرد دارد، دست را بتكاند كه گرد آن بريزد.(172)
3. مستحب است براى تيمم ، نقطه بلندتر زمين رات انتخاب كند.(173)
4. تيمم به زمين شوره زارى كه زيادى نمك آن به قدرى است كه اسم زمين بر آن صادق است ، مكروه مى باشد.
5. تيمم كردن بر رمل (ريگ ) و ماسه مكروه است .(174)
 





نوشته شده در تاريخ شنبه 26 شهریور 1390  ساعت 06:36 ب.ظ | نظرات (0)

دو ركعت است و مثل نماز صبح مى باشد. اين نماز داراى دو قنوت است . قنوت اول قبل از ركوع ركعت اول و قنوت دوم پس از ركوع ركعت دوم است . نماز جمعه داراى دو خطبه است كه مانند اصل نماز، واجب بوده و بايد توسط امام جمعه ايراد شود. بدون اين دو خطبه ، نماز جمعه محقق نمى شود و واجب است دو خطبه را قبل از نماز جمعه بخواند.(376)
آداب و مستحبات نماز جمعه عبارتند از:
1. مستحب است كه در هنگام خطبه نماز جمعه ، مردم ساكت باشند و از حرف زدن بپرهيزند، كه صحبت كردن در وقت خطبه ها مكروه است . (377)
2. مستحب است كه امام حمد و سوره را با صداى بلند بخواند.(378)
3. در ركعت اول بعد از حمد سوره جمعه و در ركعت دوم ، مستحب است كه سوره منافقون خوانده شود.(379)
4. مستحب است كه دو خطبه نماز جمعه ، در وقت ظهر خوانده شود.(380)
5. در خطبه اول مستحب است كه حمد الهى ، به لفظ جلاله (اللّه ) باشد.(381)
6. مستحب است كه در خطبه دوم ، امام جمعه پس از درود بر پيغمبر صل الله عليه و آله به ائمه معصومين نيز درود بفرستد و براى مومنين استغفار كند.(382)
7. مستحب است كه خطبه هاى منسوب به اميرالمومنين عليه السلام يا آنچه از ائمه معصومين عليهم السلام وارد شده انتخاب شود.(383)
8. شايسته است امام خطيب ، بليغ باشد و به تناسب اوضاع و احوال سخن بگويد و عبارات فصيح و روان به كار برد. مصالح اسلام و مسلمين را تشخيص بدهد. چنان شجاع باشد كه در راه خدا از ملامت و نكوهش ‍ احدى بيم به خود راه ندهد، از پرگويى و شوخى و بيهوده گويى بپرهيزد.(384)
9. مستحب است كه امام خطيب در زمستان و تابستان ، عمامه داشته باشد.(385)
10. مستحب است كه امام خطيب در زمستان و تابستان ، ردايى از برد يمنى يا (عدنى ) بپوشد و خود را بيارايد.(386)
11. مستحب است كه امام خطيب ، تميزترين لباس هاى خود را بپوشد و خود را خوش بو كند، به طورى كه با وقار و سكينه باشد.(387)
12. مستحب است كه امام قبل از خطابه ، هنگامى كه مؤ ذن اذان مى گويد او بر منبر نشسته باشد، تا اذان به پايان برسد.(388)
13. مستحب است كه امام جمعه هنگام صعود به منبر خطابه ، روبروى مردم بايستد و سلام كند، مردم نيز با چهره هاى خود از او استقبال كنند.(389)
14. مستحب است كه امام خطيب ، به چيزى از قبيل كمان و شمشير (اسلحه ) و عصا تكيه كند.(390)
15. مستحب است كه مردم نيز خود را روبروى امام خطيب قرار دهند.(391)
16. مستحب است كه امام خطيب در هنگام موعظه و سفارش به تقوا، صداى خود را چنان بلند نمايد كه همه حاضرين مواعظ او را بشنوند. در مجامع بزرگ نيز توسط بلندگوها به خطبه بپردازد تا تشويق و تحذير و مسائل مهمه را به گوش همگان برساند.(392)
17. مستحب است كه امام در حال خطبه ، سخنى غير مربوط به خطبه ها نگويد.(393)
18. مستحب است كه امام و مستمعين در حال خطبه ، واجد طهارت كامل (كه براى نماز معتبر است ) باشند.(394)
19. مستحب است كه ماءمومين در حال خطبه ، روبروى امام بوده و بيش از مقدارى كه در نماز مى توانند خود را از قبله منحرف كنند، رو بر نگردانند.(395)
20. احتياط مستحب آن است كه قبل از اقامه نماز جمعه مطمئن شوند مطمئن شوند كه در كمتر از حد مقرر، نماز جمعه ديگرى قبل از آنها و يا مقارن آنها برگزار نشده و نمى شود.(396) (حد مقرر يك فرسخ است ؛ نبايد در فاصله اى كمتر از يك فرسخى آن نماز جمعه ديگرى منعقد شود).(397)
21. مستحب است كه امام جمعه از شبهات اجتناب كند.
22. مستحب است كه امام جمعه ، مواظب بر نمازهاى خود در وقتشان باشد.
23. مستحب است كه امام جمعه محرمات حتى مكروهات را ترك نمايد.
24. مستحب است كه امام جمعه بر انجام اوامر الهى حتى مستحبات حريص باشد.
25. مكروه است كه خطيب در حال خطبه سخن ديگر غير از خطبه بگويد.(398)
26. حرف زدن ماءمومين در هنگام ايراد خطبه ها مكروه است . (399)
آداب نماز آيات
نماز آيات به واسطه چهار چيز واجب مى شود: اول : گرفتن خورشيد، دوم : گرفتن ماه ، اگر چه مقدار كمى از خورشيد و ماه گرفته شود و كسى هم از آن نترسد. سوم : زلزله اگر چه كسى هم نترسد. چهارم : رعد و برق و بادهاى سياه و سرخ و مانند اينها، در صورتى كه بيشتر مردم بترسند.(400)
 





نوشته شده در تاريخ جمعه 25 شهریور 1390  ساعت 08:45 ق.ظ | نظرات (0)

نماز آيات به واسطه چهار چيز واجب مى شود: اول : گرفتن خورشيد، دوم : گرفتن ماه ، اگر چه مقدار كمى از خورشيد و ماه گرفته شود و كسى هم از آن نترسد. سوم : زلزله اگر چه كسى هم نترسد. چهارم : رعد و برق و بادهاى سياه و سرخ و مانند اينها، در صورتى كه بيشتر مردم بترسند.





نوشته شده در تاريخ جمعه 25 شهریور 1390  ساعت 08:45 ق.ظ | نظرات (0)

1. دين اسلام مى گويد كه كودك را پيش از تولد - حتى اگر سقط شود - نامگذارى كنند. اميرالمؤ منين عليه السلام مى فرمايند: پيش از آنكه فرزندتان به دنيا آيد او را نام گذارى كنيد. اگر نمى دانيد كه دختر است يا پسر، او را به نام هايى بناميد كه هم براى پسر است و هم براى دختر. فرزند سقط شده وقتى در روز قيامت پدرش را ديدار كند به او مى گويد: تو بر من نامى ننهادى ، در حالى كه پيامبر صل الله عليه و آله محسن را پيش از تولد نام نهاد.(71)
2. مستحب است كه نام ، نيكو باشد و اين نخستين احسان از سوى پدر بر فرزند است . امام باقر عليه السلام مى فرمايند: راست ترين اسم ها آن است كه با عبوديت همراه باشد و بهترين اسامى از آن پيامبران است ؛ پس ‍ اسم هايى مثل عبدالرحمن ، عبدالكريم ، عبداللّه و... راست ترين اسامى و محمد، ابراهيم ، نوح ، عيسى و موسى بهترين نام ها هستند. پيامبر صل الله عليه و آله مى فرمايند: خاندانى نيست كه در ميان آنها نام پيامبرى باشد، مگر آنكه خداوند عز و جل فرشته اى را براى آنها گماشته كه بام و شام ، آنها را تقديس مى كند.
3. مستحب است فرزند پسر - بر پايه سنت امامان - تا هفت روز (محمد) ناميده شود و سپس اگر خواستند، مى توانند هر نامى را كه دوست دارند بر او بگذارند. پيامبر صل الله عليه و آله در حديث شريفى مى فرمايند: خداوند به هر كس سه پسر بدهد و نام يكى از آن سه را محمد نگذارد با من بى مهرى كرده است . در حديثى از ابوالحسن عليه السلام رسيده است : فقر به خانه اى وارد نمى شود كه در آن نام محمد، على ، حسن ، حسين ، جعفر، طالب و يا عبداللّه باشد و اين چنين است كه اگر در ميان زنان نام فاطمه يافت شود.(72)
4. بر پايه روايت منقول از امام صادق عليه السلام ، اسلام خوش نمى دارد كسى با نام غير حقيقى همچون حكم ، حكيم ، خالد و مالك ناميده شود.(
 



ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ شنبه 19 شهریور 1390  ساعت 06:21 ب.ظ | نظرات (0)

1. از سنتها و آداب اسلام پيرامون نوزاد، گفتن اذان و اقامه در دو گوش ‍ اوست . پيامبر صل الله عليه و آله مى فرمايند: كسى كه خداوند به او فرزندى داد، بايد در گوش راستش اذان و در گوش چپ او اقامه گويد كه اين كار او را از شيطان رجيم محفوظ مى دارد.
2. مستحب است كه پيش از اذان و اقامه كام كودك را با خرما بگيرند؛ چنان كه پيامبر صل الله عليه و آله با حسن و حسين عليهماالسلام چنين كرد.
3. عقيقه كردن نوزاد بعد از تولد مستحب است ؛ يعنى اين كه گوسفند، گاو يا شترى را قربانى نمايند و پس از ذبح ، آنچه خواستند با آن انجام دهند.
4. از امام صادق عليه السلام نقل است كه مكروه است پدر و مادر نوزاد از گوشت عقيقه بخورند.
5. اسلام دستور مى دهد كه پسر را در روز هفتم ولادت ختنه كنند و فرزندى هم كه ختنه شده به دنيا آمده باشد را مستحب است كه تيغ از موضع ختنه بگذرانند.
6. مستحب است هنگام ختنه و عقيقه دعاى وارده خوانده شود.(67)
7. رسول خدا صل الله عليه و آله فرمودند: اول چيزى كه زن زائيده بايد بخورد رطب است ؛ چنان كه حق تعالى به حضرت مريم بعد از زائيدن حضرت عيسى عليه السلام فرمود كه رطب بخورد. اين كار باعث مى شود فرزند او بردبار شود.(68)
8. مكروه است كه نوزاد را در ابتداى ولادت در جامه زرد بپيچند و سنت آن است كه او را در جامه سفيد بپيچند.
9. مستحب است كه در روز هفتم ، سر نوزاد را بتراشند و موى سرش را با نقره يا طلا بكشند و آن نقره و طلا را صدقه بدهند.
10. مستحب است عقيقه پسر، نر و عقيقه دختر، ماده باشد.
11. مستحب است كه اگر نوزاد دختر است ، در روز هفتم گوش (نرمه گوش ) او را سوراخ نمايند.(69)
12. مستحب است كه بعد از ولادت به شرط ايمنى از ضرر، نوزاد را بشوين
 



ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ شنبه 19 شهریور 1390  ساعت 06:21 ب.ظ | نظرات (0)


ازدواج يك مسئوليت است و انسان بايد مسئوليت خويش را به بهترين وجه انجام دهد.
امام صادق عليه السلام فرمودند: هنگامى كه يوسف صديق عليه السلام برادرش ، بنيامين را ديدار كرد، پرسيد: اى برادر، چگونه توانستى پس از من با زنى ازدواج كنى ؟! بنيامين جواب داد: پدرم به من دستور داد و گفت كه اگر مى توانم نسلى داشته باشم كه زمين را با تسبيح الهى زنده كند، چنان نمايم .
همين مفهوم در روايتى از پيامبر صل الله عليه و آله نيز رسيده است : چه چيز مؤ من را باز مى دارد از اين كه خانواده اى بگيرد تا خداوند نسلى را روزى او كند كه زمين را با لا اله الا اللّه سنگين سازد؟.
به همين دليل عزب (مجرد بودن ) مكروه است . در حديثى از پيامبر صل الله عليه و آله آمده است : پست ترين مردگان شما عزب ها هستند.
عده اى از ترس فقر ازدواج را به ازدواج مى اندازند. اين عده نمى دانند كه ترسشان از فقر، خود، سوءظنى به خدا است . چرا كه در آيه كريمه آمده است :
وانكحوا الاايامى منكم و الصالحين من عبادكم و امامكم ان يكونوا فقرا يعنهم اللّه من فضله و اللّه واسع عليم (48) مردان و زنان بى همسر را همسر دهيد و همچنين اگر غلامان و كنيزان صالح و درستكارى فقير و تنگدست باشند، خداوند آنها را با فضل خود بى نياز مى سازد و خداوند گشايش دهنده و آگاه است .
بنا براين اگر ترس از فقر مانع ازدواج شود، در واقع بدگمانى نسبت به شان خداوند خواهد بود. (49)
 



ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ پنج شنبه 17 شهریور 1390  ساعت 06:36 ب.ظ | نظرات (0)

 1. ديندارى مهم ترين ويژگى همسر است . امام صادق عليه السلام مى فرمايند: هر گاه مردى به سبب جمال يا مال زنى با او ازدواج كند به همان واگذار مى شود و هر گاه به خاطر دينش با او ازدواج كرد، خداوند مال و جمال را نيز به او عطا كند. (50)
2. اسلام ازدواج با فاميل را تشويق مى كند. امام زين العابدين عليه السلام مى فرمايند: كسى كه براى خدا وصله رحم ازدواج كند، خداوند تاج فرشتگان را بر سر او مى نهد. (51)
3. اسلام همواره تشويق مى كند كه مرد با زنى ازدواج كند كه توانايى بچه دار شدن را داشته باشد، نه زنى كه نازا باشد، ولو آن كه آن زن ، زيبا و خوش سيما باشد.
امام محمد باقر عليه السلام مى فرمايند: بدانيد كه زن سياه اگر زايا باشد نزد من محبوب تر از زن زيباى نازا است .(52) البته اسلام از جنبه زيبايى نيز غافل نيست و دستور مى دهد كه مرد مسلمان با زن زيبايى ازدواج كند كه مؤ من باشد و فرزند بسيار آورد. (53)
4. خردمندى از ديانت است . لذا از نظر شرع مكروه است كه انسان زن نادان و احمقى را به همسرى بگيرد. اميرالمومنين عليه السلام مى فرمايند: از ازدواج با زن احمق بپرهيزيد. زيرا همراهى با او موجب بلا و فرزندش ‍ موجب تباهى است .(54)
 



ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ پنج شنبه 17 شهریور 1390  ساعت 06:36 ب.ظ | نظرات (0)

1. صبر كردن بر غيرت شوهر
2. صبر كردن بر بدخلقى شوهر
3. بخشيدن مهريه به شوهر؛ خداوند براى هر يك از اين زنان پاداش هزار شهيد و عبادت يك سال را مى نويسد .
 





نوشته شده در تاريخ یک شنبه 13 شهریور 1390  ساعت 05:20 ب.ظ | نظرات (0)
تعداد صفحات :2   1   2